ไม่มีคำว่าสายเกินไป หากจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง อดีตรัฐมนตรีอัฟกัน ผันตัวเป็นไรเดอร์ ทำงานรับส่งพิซซ่าในเยอรมนี

อย่าอายทำกิน อย่าหมิ่นเงินน้อย ไซเอ็ด อาหมัด ชาห์ ซาดัต อดีตรัฐมนตรีเทคโนโลยีและการสื่อสารของอัฟกานิสถาน ที่ลี้ภัยออกนอกประเทศตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว กำลังทำงานเป็นพนักงานส่งอาหารในเมืองไลป์ซิกของเยอรมนี เจ้าตัวระบุต้องการเป็นแรงกระตุ้นแก่ผู้ที่เคยยิ่งใหญ่หรือเคยมีชื่อเสียง เมื่อถึงคราวลำบาก ส่งผลให้ชีวิตเปลี่ยน และจำเป็นต้องใช้ชีวิตหาเลี้ยงชีพเหมือนคนทั่วไป ให้มีแรงฮึดสู้ได้อีกครั้ง

เรื่องนี้กลายเป็นข่าวดัง หลังจากช่างภาพตาไวในเมืองไลป์ซิก ภาคตะวันออกของเยอรมนี จำได้ว่าพนักงานส่งอาหารตามบ้านหน้าที่ปั่นจักรยานอยู่นี้ คือ ไซเอ็ด อาหมัด ชาห์ ซาดัต อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารนิเทศและการสื่อสารของอัฟกานิสถาน

ไซเอ็ด อาหมัด ชาห์ ซาดัต ขณะปั่นจักรยานส่งอาหารที่เมืองไลป์ซิก เยอรมนี (Twitter/@AJArabic)

.

.

.

.

อดีตรัฐมนตรีชาวอัฟกันวัย 49 ปีซึ่งถือสัญชาติอังกฤษด้วย ยอมรับกับนักข่าวในภาพถ่ายที่สำนักข่าวอัลจาซีราห์อาหรับนำมาเผยแพร่ทางทวิตเตอร์ในสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า ชายปั่นจักรยานส่งพิซซาอยู่ที่เมืองไลป์ซิกคนดังกล่าว เป็นตัวเขาจริง

เขาเริ่มทำงานเป็นฝ่ายบริหารบริษัทส่งอาหารเดลิเวอรี ลิฟรันโด หลังจากเงินหมดซึ่งนับว่าเป็นความเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือของชนชั้นสูงในเอเชียและอาหรับ

สำหรับประวัตินายซาดัต จบการศึกษาระดับปริญญาโท 2 สาขา ทั้งด้านการสื่อสารและวิศวกรรมไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด มีประสบการณ์ทำงานกว่า 23 ปี เคยทำงานกับบริษัทต่างๆ อย่างน้อย 20 แห่ง ใน 13 ประเทศ รวมทั้ง ซาอุดีอาระเบีย ก่อนรับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรี

รอยเตอร์อ้างคำกล่าวของเขาว่า มีบางคนในอัฟกานิสถานวิจารณ์ที่เขาทำงานแบบนี้ หลังจากเคยเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลของประธานาธิบดีอัชราฟ กานี นาน 2 ปี ก่อนลาออกเพราะความคิดเห็นขัดแย้งกันในปี 2562 เพราะสำหรับเขาตอนนี้ งานก็คืองาน 

“ผมไม่มีอะไรให้ต้องรู้สึกผิด” คำกล่าวของซาดัตซึ่งพาครอบครัวอพยพมาเยอรมนีเมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว “ผมหวังว่านักการเมืองคนอื่นๆ จะเดินบนเส้นทางเดียวกัน โดยทำงานร่วมกับสาธารณชนมากกว่าแค่หลบซ่อน”

วิศวกรไฟฟ้าและการสื่อสารดีกรีปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดรายนี้กล่าวกับสกายนิวส์ว่า เขาเริ่มอาชีพปั่นจักรยานส่งอาหารให้บริษัท Livrando เพื่อหาเลี้ยงชีพ หลังจากเงินที่มีอยู่หมดลง ขณะเดียวกันเขายังเรียนภาษาเยอรมันไปด้วย เพื่อเตรียมไว้สำหรับหางานทำตามวุฒิการศึกษาที่เขามี

รอยเตอร์บอกว่า ในแต่ละวัน ซาดัตเรียนภาษาเยอรมันในโรงเรียนสอนภาษานาน 4 ชั่วโมง จากนั้นจึงเริ่มทำงานส่งอาหาร 6 ชั่วโมง เขากล่าวว่า วันแรกๆ ที่เริ่มทำงานนี้เมื่อฤดูร้อนที่ผ่านมา แม้น่าตื่นเต้นแต่ก็ลำบาก เพราะต้องเรียนรู้การปั่นจักรยานผ่านการจราจรในเมือง แต่ยิ่งได้ออกไปข้างนอกมากเท่าไหร่ ก็ได้พบผู้คนมากขึ้น และได้เรียนรู้มากขึ้น

ซาดัตกล่าวกับสกายนิวส์อีกว่า เรื่องราวชีวิตของเขาจะเป็น “แรงกระตุ้น” เพื่อเปลี่ยนแปลงวิธีที่พวกคนชั้นสูงใช้ชีวิตในเอเชียและโลกอาหรับ

.