ลักษณะเฉพาะของสัญญาประกันภัย


การประกันภัย เป็นการโอนความรับผิดชอบจากตัวเราไปยังบริษัทผู้รับประกัน ซึ่งหากเกิดความเสียหายตามที่กรมธรรม์ระบุไว้ บริษัทจะทำการจ่ายค่าเสียหายให้ตามจำนวนที่ประกันไว้ ส่วนสัญญาประกันภัย หมายถึง สัญญาที่บริษัทประกันภัยตกลงกับผู้เอาประกันว่าจะชดใช้ค่าสินไหม หรือเงินจำนวนหนึ่ง หากเกิดความเสียหายตามที่กำหนด และผู้ทำประกันต้องทำการส่งเงิน เรียกว่า ค่าเบี้ยประกัน ให้แก่บริษัทผู้รับประกัน

ลักษณะเฉพาะของสัญญาประกันภัย

1. เป็นสัญญาต่างตอบแทน

กล่าวคือผู้ทำประกัน และผู้รับประกัน ต่างก็เป็นทั้งเจ้าหนี้ และลูกหนี้ของกันและกัน โดยผู้รับประกันต้องทำการจ่ายเบี้ยประกัน และผู้รับประกันต้องทำการชำระค่าสินไหมทดแทน เมื่อมีเหตุตามสัญญาเกิดขึ้น

2. เป็นสัญญาที่มีเงื่อนไขอันไม่แน่นอน

เนื่องจากการประกันภัยคือการรับประกันเหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้า หากผู้ทำประกันภัยได้ทำประกันแล้ว แต่เหตุการณ์ดังกล่าวไม่เกิดขึ้นจนครบระยะเวลาการประกันตามกำหนด หรือเกิดภัยแต่ไม่ใช่ภัยตามที่กรมธรรม์ระบุ ผู้ทำประกันก็จะไม่ได้รับเงินใด ๆ

3. เป็นสัญญาที่รัฐควบคุม

– การประกอบธุรกิจประกันจะต้องอยู่ในรูปแบบของบริษัท จำกัด และได้รับการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี

– กรมธรรม์ประกันภัยที่บริษัทออกให้กับผู้เอาประกัน ต้องเป็นไปตามรูปแบบ และข้อความที่นายทะเบียนเห็นชอบแล้ว

– อัตราดอกเบี้ยประกันภัยต้องเป็นไปตามที่นายทะเบียนเห็นชอบ บริษัทจะกำหนดเองไม่ได้ (ข้อมูลจาก www.bu-law.blogspot.com)