ตัวเลขการว่างงานไตรมาส 2/2569 ของสภาพัฒน์ที่เพิ่มขึ้นเป็น 400,872 คน (+9.7% YoY) สะท้อนถึงการชะลอตัวของภาวะเศรษฐกิจไทยที่ส่งผลกระทบต่อตลาดแรงงาน โดยเฉพาะปัจจัยกดดันจากกำลังซื้อในประเทศที่ซบเซา การส่งออกและภาคการผลิตที่ฟื้นตัวช้า ตลอดจนผลกระทบจากการปรับโครงสร้างเทคโนโลยี และปัญหาเชิงโครงสร้างของแรงงานที่ไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาด สะท้อนความเสี่ยงที่กำลังแรงงานยุคใหม่ และผู้จบการศึกษาใหม่เริ่มเผชิญความยากลำบากในการหางานทำมากขึ้น
ปัญหาการว่างงานในประเทศไทยที่พุ่งสูงขึ้นกว่า 4 แสนคน (ข้อมูลล่าสุดปี 2569 โดยสภาพัฒน์และสำนักงานสถิติแห่งชาติ) มีสาเหตุหลักมาจากปัจจัยสำคัญดังต่อไปนี้ เศรษฐกิจฟื้นตัวช้าและเปราะบาง: กำลังซื้อในประเทศชะลอตัว ประกอบกับวิกฤตเศรษฐกิจโลกและความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ ส่งผลกระทบต่อภาคการส่งออกและการปิดตัวของโรงงาน การย้ายฐานการผลิตและการแข่งขันสูง: หลายอุตสาหกรรมหลัก โดยเฉพาะชิ้นส่วนยานยนต์และโลหะ เผชิญปัญหานายทุนต่างชาติย้ายฐานผลิต (Deindustrialization) และการทะลักเข้ามาของสินค้านำเข้าราคาถูก การดิสรัปชันของเทคโนโลยี (Digital Disruption): ภาคธุรกิจเร่งนำระบบอัตโนมัติและปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาใช้ทดแทนแรงงาน โดยเฉพาะงานรูทีนและงานบริการ วิกฤตอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง: ตลาดอสังหาฯ ที่ซบเซาทำให้การจ้างงานในภาคก่อสร้างและอุตสาหกรรมต่อเนื่องหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด ทักษะแรงงานไม่ตรงกับความต้องการ (Skills Mismatch): เด็กจบใหม่ในระดับมหาวิทยาลัยกลายเป็นกลุ่มที่ว่างงานสูงสุด เนื่องจากขาดประสบการณ์และขาดทักษะเฉพาะทางที่ตลาดงานยุคใหม่ต้องการ
