ความสุขหาได้ เมื่อหยุดหา….
ทำไมคนบางคนจึงไม่มีความสุข ทั้งที่มีทุกอย่างครบพร้อม บางทีอาจเพราะพวกเขาไม่รู้ ว่าความสุขนั้นหาได้เมื่อหยุดหา…. ความสุขเป็นของผู้ที่รู้จักพึงพอใจ อริสโตเติล เคล็ดลับก็คือความพึงพอใจ ถ้าเราไม่รู้จักพึงพอใจกับการนั่งอ้อยอิ่ง รอคอยให้น้ำเดือด เราจะพึงพอใจกับรสชาติของใบชาได้อย่างไรเล่า ความพึงพอใจเกิดขึ้นได้ตรงนี้ เดี๋ยวนี้ มันคือความสงบเย็นของการเข้าใจในช่วงเวลาต่าง ๆ ทุกสิ่งย่อมมีช่วงเวลาของมัน ช่วงเวลาที่จะเกิด จะตาย จะเพาะปลูก จะเก็บเกี่ยว ช่วงเวลาที่จะร้องไห้ หัวเราะ โศกเศร้า และ เริงร่า ช่วงเวลาที่จะแสวงหา สูญหาย เก็บรักษา และ เสื่อมทรุด เราเหนี่ยวรั้งช่วงเวลานี้ได้หรือ ถ้าช่วงเวลาเหล่านี้เป็นฤดูกาลมันก็จะเปลี่ยนผันไปเรื่อย ๆ ชีวิตของเราก็คือวันวันหนึ่ง ทีละวัน ทีละวัน คือนาทีหนึ่ง ๆ ซึ่งล้วนประกอบกันเป็นปรากฏการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตของเรา ถ้าเราไม่ค่อยมีความสุขกับทีละขณะในชีวิตของเรา เราจะมีชีวิตที่มีความสุขได้หรือ? ถ้าเราไม่มีความสุข บางทีอาจเป็นเพราะเรามัวแต่แสวงหาสิ่งที่ไม่ค่อยจำเป็นนักก็ได้ เพราะส่วนใหญ่แล้วสิ่งที่เราเห็นในชีวิต มักไม่ใช่ปัจจัยจำเป็นที่ทำให้เรามีความสุข ตามประสาชนชั้นกลางที่มีเกือบทุกสิ่งครบพร้อม ความสุขอาจอยู่ในบ้าน บนเก้าอี้ตัวโปรดในห้องนั่งเล่น อยู่ในความเดียวดายในห้องนอนยามค่ำคืนอันสงบนิ่ง อยู่ในอาหารเช้าที่ทำเองง่ายๆ ลองสังเกตดูเถิด ความสุขมักไม่มาเยือนในเวลาที่เราคิดว่าตัวเองมีความสุขหรอก : มื่อมีเพื่อนฝูงครบหน้าในปาร์ตี้ […]


